Van krabbel tot hoofdstuk

Ik heb ze in alle soorten en maten. Opschrijfboekjes. Groot/klein, dik/dun, vrolijk/ uitbundig en ingetogen/serieus. Meestal zit er wel een in mijn tas. Dan wel een klein exemplaar, anders sjouw ik me een ongeluk. 

Onderweg zijn het vaak vlugge krabbels. Een idee, iets over een hoofdpersoon, iets wat ik niet moet vergeten of iets wat iemand gezegd heeft. Soms iets om uit te zoeken, soms een idee voor een volgend boek. Het kan van alles zijn. Op mijn bureau zijn het vaak briefjes. Post-its, kladpapiertjes, achterkanten van enveloppen en aantekeningen in mijn bureauagenda. 

Als je soms overloopt van de ideeën of van de dingen die je nog wil doen, zijn die krabbels fijn. Anders verdwijnen die te snel van mijn radar.

Op de foto zie je mijn nieuwste aanwinst. Vilt. Gemaakt door nonnen uit Brabant. Verliefd op de kleur en blij met de 'look & feel'. Ik kan niet wachten om 'm in gebruik te nemen. Je weet tenslotte maar nooit welke aantekening uiteindelijk de eerste zin van een hoofdstuk (of misschien wel van een volgende roman) wordt.

Wat doe jij om goede ideeën niet te vergeten?